Tag: vaderschap

5jan

Vergeet de papa’s niet!

Op Facebook werd mijn interesse gewekt voor een artikel met de titel “Wat niemand zegt over bevallen“. Bijna een jaar geleden lag ik namelijk met mijn partner totaal ongepland thuis te bevallen. Ja ik ook… want in mijn beleving heb ook ik er keihard voor gewerkt.

Wanneer ik het artikel lees denk ik de ervaring van mijn vriendin er absoluut in terug te lezen. Wat mij pijn doet is dat de papa’s in dit verhaal altijd maar vergeten lijken te worden. Begrijp me niet verkeerd: diep respect voor de oerkracht waarover vrouwen beschikken om de klus te klaren. Dat heeft de evolutie mooi geregeld. Het is maar goed dat wij mannen dit niet doen, ik ben al zielig als ik de griep heb. Maar juist de machteloosheid van de man die niet anders kan dan toekijken, aanwezig zijn, handjes vasthouden en motiveren, terwijl je vrouw de meest heftige (en pijnlijke) gebeurtenis van haar leven doormaakt… dat was (voor mij) een ervaring die mijn leven heeft veranderd.

Ook ik verloor mijn besef van tijd. Ik heb iedere wee meegemaakt en meegeperst, mijn lijf was nadien totaal verkrampt. Waar mijn vrouw in haar trance haar harde werk lag te doen, kreeg ik iedere wegzakkende hartklopping van het kleintje mee, zag ik al hoe de scharen klaar gelegd werden voor een eventuele “knip” en had ik wel degelijk het besef dat we ondertussen wel erg lang bezig waren (alles is goedgekomen). Zat ik maar in die bevallingstrance…

Het heeft mij veranderd, misschien zelfs wel hormonaal. Want ook als man ervaar ik na de geboorte van mijn prachtige dochter allerhande nieuwe emoties. Ben ik, gevoed door slaapgebrek, vaak emotioneel labiel. Kan ik janken bij Disney films en zijn de prioriteiten in mijn leven in één klap totaal verschoven. Ook mannen hebben emoties.

Waar je als vrouw 9 maanden fysiek (en mentaal) toeleeft naar een eindpunt, in de laatste fase ondersteund door een zwangerschapsverlof, draait als man je “normale” leven gewoon door. Je hebt geen tijd om langzaam in je nieuwe rol als vader te groeien, je moet direct vol aan de bak op het moment dat je middenin de nacht opeens met een klein, hulpeloos, kwetsbaar dametje in je armen staat. En ook voor de man begint dan het proces zoals de auteur van het voornoemde artikel het mooi omschrijft: “Het leren kennen van je kind, het leren leven met de zorgen en het ervaren van een onvoorwaardelijke liefde, die dieper gaat dan welk ander gevoel dan ook.”

Heb je ook kinderen? Hoe heb jij de bevalling ervaren?

© Copyright 2014 - Jordy Sousa, All Rights Reserved