21okt

Waarom de iPhone 6s tegenvalt

Sinds enkele maanden ben ik de trotse bezitter van de iPhone 6s. Weliswaar veel te duur gekocht omdat ik zonodig een van de eerste moest zijn, maar de iPhone 5s was wel eens aan vervanging toe. In deze blog mijn ervaringen met het toestel na 1,5 maanden gebruik. Zie het als een bescheiden “review” van het nieuwste vlaggenschip van Apple.

Formaat

Ik was eigenlijk wel tevreden met het formaat van de iPhone 5s, hoewel een beetje meer schermgrootte tijdens het surfen op internet wel prettig zou zijn. Ik had ooit een Samsung Galaxy S3, welke ik te groot vond. Dat was een van de hoofdredenen om over te stappen naar de iPhone 5s met een kleiner formaat. Ik heb nogal kleine handen weet je. Maar het formaat van de iPhone 6s valt mij niets tegen, terwijl het grotere scherm toch echt wel prettig is. Ik merk zelfs dat ik minder vaak naar de iPad grijp. Omdat het apparaat dun en licht is en geen scherpe hoeken heeft, ligt het prettig in de hand en past het gelukkig nog net zo prima in mijn broekzak. Niettemin is hij te groot en dat weet Apple ook.  Lees Meer »

10okt

Snipperschaap

Om het bericht toch nog wat inhoud te geven, het totaal onnodige stappenplan om het snipperschaap te maken.

  1. Maak slierten van wit papjer
  2. Knip witte cirkel uit
  3. Knip zwarte poten, kop en oren
  4. Plak de poten op de witte cirkel
  5. Plak de witte cirkel op (groene) achtergrond
  6. Plak snippers op witte cirkel
  7. Plak oren achterop de kop
  8. Plak kop op snippers
  9. Plak plak oogjes op kop (of knip twee witte rondjes uit en maak zwarte oogjes met stift)

Voila. Om ook je peuter nog wat te doen te geven kun je hem/haar de groene achtergrond laten versieren.

14aug

Wie zal je later worden?

Naast mij zit een klein meisje van 19 maanden oud, heerlijk haar kommetje peren-pap op te eten en te drinken uit een beker met twee handvatten. Ze heeft uitgeslapen tot 7.15uur. Bedankt daarvoor. Je bent mijn behoorlijk goed gelukte dochter. Ik kijk naar je en denk: “Wie zal je later worden?” De pap is op. Ik kijk nog eens beter en zie je zitten met je opgetrokken knietjes in je IKEA kinderstoel, met onderzoekende blik en vredige gebrabbel. Je roept “DUWEN!” en het flesje met vitamine D druppels rolt er vandoor. Wie zal je later worden?

Vanaf baby af aan ben je al onderzoekend. Introvert. Eigenwijs. In een nieuwe omgeving of situatie kijkt je eerst even de kat uit de boom, voordat je je bovenop een boekenkast stort om boekjes te gaan lezen (of opeten). Al die gekke familie die langskomt met hun gekke bekken en raar gedrag kijk je wat beduusd aan (papa en mama inclusief). Waarom zou je daar om lachen? Het is immers volstrekt belachelijk. Je hebt natuurlijk gelijk. Maar als we weer eens aan het stoeien en kietelen zijn, schater je het uit van het lachen.

Je bent ondertussen de 1,5 jaar gepasseerd en hebt al een duidelijke eigen mening. Je weet goed wat je wel en niet wil.

“Zullen we even knuffelen?”

“Neeeheeee!”

“Wil je de slab af?”

“Jaaaaaaa!”

“Ben je lief?”

“Nee.”

Oké, het gaat nog niet altijd helmaal goed. Maar je weet wél wat je wilt. De wereld om je heen vind je zo interessant, dagelijks leer je nieuwe woordjes en weet je ze direct goed toe te passen. Je vraagt continu “deze?!” en wordt pas weer kalm als ik je heb verteld heb dat het groene naast het kanaal “gras” is en de ritselende dingen aan die struik “bladeren” zijn. Je wil het allemaal weten, liever gisteren dan morgen. Maar wat zal je later worden?

Ik doe een voorspelling. Je gaat iets goeds betekenen voor de wereld. Misschien wel iets groots. Zoals we laatst een hele poos samen aan de waterkant heerlijk een koekje hebben zitten eten, uitkijkend over het water zonder ergens aan te denken, zie ik een meisje dat zich niet gek laat maken door de wereld om haar heen, maar wel weet te waarderen wat er is. Waarschijnlijk wordt je een of andere activist, strijdend voor datgene waar je in gelooft. Of politicus, om dezelfde reden. Arts misschien, omdat je de waarde van een mensenleven zo goed kunt waarderen?

Wat je ook gaat doen, voor mij is het goed. Zolang je er maar gelukkig van wordt. Maar zoals ik je nu ken ben je niet weggelegd voor een anoniem baantje, waarin je ondergewaardeerd wordt en niemand je ooit zal herinneren. Je gaat iets goed betekenen voor de wereld en daar ga je in gezien worden.

21jan

Vakantiepark survivaltips

Als (voorheen) rugzaktoerist en back-to-basic survival/wildkampeerder, is het wel even schakelen om “vakanties” te slijten in een bungalowpark. Maar een 1 jarig kind brengt je in situaties die je vooraf niet had kunnen voorzien. Na enkele weekendjes/mid-weken in een bungalow, welke achteraf zwaarder bleken dan de ergst ervaren ontberingen op een bergtop, denk ik de ultieme survivaltips voor een geslaagde Center Parcs vakantie gevonden te hebben. Hier volgen ze alle vijf. Lees Meer »

5jan

Vergeet de papa’s niet!

Op Facebook werd mijn interesse gewekt voor een artikel met de titel “Wat niemand zegt over bevallen“. Bijna een jaar geleden lag ik namelijk met mijn partner totaal ongepland thuis te bevallen. Ja ik ook… want in mijn beleving heb ook ik er keihard voor gewerkt.

Wanneer ik het artikel lees denk ik de ervaring van mijn vriendin er absoluut in terug te lezen. Wat mij pijn doet is dat de papa’s in dit verhaal altijd maar vergeten lijken te worden. Begrijp me niet verkeerd: diep respect voor de oerkracht waarover vrouwen beschikken om de klus te klaren. Dat heeft de evolutie mooi geregeld. Het is maar goed dat wij mannen dit niet doen, ik ben al zielig als ik de griep heb. Maar juist de machteloosheid van de man die niet anders kan dan toekijken, aanwezig zijn, handjes vasthouden en motiveren, terwijl je vrouw de meest heftige (en pijnlijke) gebeurtenis van haar leven doormaakt… dat was (voor mij) een ervaring die mijn leven heeft veranderd.

Ook ik verloor mijn besef van tijd. Ik heb iedere wee meegemaakt en meegeperst, mijn lijf was nadien totaal verkrampt. Waar mijn vrouw in haar trance haar harde werk lag te doen, kreeg ik iedere wegzakkende hartklopping van het kleintje mee, zag ik al hoe de scharen klaar gelegd werden voor een eventuele “knip” en had ik wel degelijk het besef dat we ondertussen wel erg lang bezig waren (alles is goedgekomen). Zat ik maar in die bevallingstrance…

Het heeft mij veranderd, misschien zelfs wel hormonaal. Want ook als man ervaar ik na de geboorte van mijn prachtige dochter allerhande nieuwe emoties. Ben ik, gevoed door slaapgebrek, vaak emotioneel labiel. Kan ik janken bij Disney films en zijn de prioriteiten in mijn leven in één klap totaal verschoven. Ook mannen hebben emoties.

Waar je als vrouw 9 maanden fysiek (en mentaal) toeleeft naar een eindpunt, in de laatste fase ondersteund door een zwangerschapsverlof, draait als man je “normale” leven gewoon door. Je hebt geen tijd om langzaam in je nieuwe rol als vader te groeien, je moet direct vol aan de bak op het moment dat je middenin de nacht opeens met een klein, hulpeloos, kwetsbaar dametje in je armen staat. En ook voor de man begint dan het proces zoals de auteur van het voornoemde artikel het mooi omschrijft: “Het leren kennen van je kind, het leren leven met de zorgen en het ervaren van een onvoorwaardelijke liefde, die dieper gaat dan welk ander gevoel dan ook.”

Heb je ook kinderen? Hoe heb jij de bevalling ervaren?

31okt

Hypocriet Piet

Laat ik mijn plekje op het web ook eens gebruiken om mijn mening te geven over de vreemde discussie die er nu al tijden gaande is in onze maatschappij; Zwarte Piet.

Mijn mening: Niemand die het sinterklaasfeest in zijn huidige vorm viert, zal er een rascistische bedoeling mee hebben. Maar ik snap niet hoe er ook maar iemand in ons landje met volle overtuiging kan zeggen dat het géén rascistisch schouwspel is.

Een rijke blanke man, met zwarte slaven (die vaak slecht ingeburgerd blijken). Dikke rode lippen, oorbellen in… exotisch. Ze werken zich uit de naad voor deze rijke blanke. Lees Meer »

24okt
iCloud-fotobibliotheek

iCloud-fotobibliotheek: Béta hobbels

Toegegeven, het is wel een moeizame transitie van het huidige fotobeheer systeem van Apple (fotostream en synchroniseren via iTunes/iPhoto) naar het nieuwe systeem via iCloud-fotobibliotheek (iCFB). Het heeft echter wel potentie en ik vind het goed (en een beetje dapper) dat Apple de stap zet en ons langzaamaan de cloud-kant op duwt. Dat is immers wel waar de toekomst ligt. Mijn ervaring is dat het beste is om je hele fotobibliotheek op je iDevices leeg te maken en een frisse nieuwe start te maken voor je iCFB aan zet. Doe je dat niet, dan wordt het rommelig en onoverzichtelijk.

Als je alleen iDevices hebt, heeft de iCFB ook in deze beta fase zeker al nut. Maar met beperkingen. In plaats van alleen de laatste xxx foto’s in fotostream, wordt nu je gehele camerarol gesynct met de cloud. Altijd een online backup van al je waardevolle momenten. Je redt het dan al snel niet meer met je 5GB gratis opslag en moet dus wel willen betalen voor deze service. Dat is een keuze, het hoeft niet. Je kunt er voor kiezen de iCFB niet te gebruiken en te blijven bij het oude (voor zo lang iPhoto nog ondersteund wordt). Maar ik vind 4 euro voor 200GB zeker de moeite waard.

De service is nog in beta. Oftewel: nog niet af. Lees Meer »

24okt

Appletje eitje; Hoe het allemaal zover heeft kunnen komen

Ja, ik geneer me er wel wat voor. Maar ik kan er niet omheen: ik ben een gigantische Apple fanboy. In 1996 was dat wel anders, toen was ik anti-Apple… zeg maar peer. Het was de tijd van de eerste iMac, met zijn rare ronde muis met één knop en een Mac OS waar je geen wijs uit kon worden. Het apparaat zag er (voor die tijd) mooi uit, maar als doorgewinterde Linux-geek-commando-prompt-zelfbouw-server-nerd, was dat allemaal niets voor mij. En in Windows wist ik precies de weg en dat maakte mij expert. Een fijn gevoel als je weer eens een vriend of familielid kon helpen.

Bij de introductie van de eerste smartphones was ik sceptisch, ik zweerde bij mijn Nokia E71 met fysiek toetsenbord. Uiteindelijk ben ik in 2011 toch gezwicht voor een Samsung Galaxy S en er ging een wereld voor me open. Een wereld met vele mogelijkheden tot het aanpassen van instelling, want dat is immers wat een computerhobbyist als ik wil doen: je apparaat zo om zeep kunnen helpen, dat je vervolgens hele dagen nodig hebt om het ding weer aan de praat te krijgen. Dat vinden wij computerfanaten leuk. Echt waar. Computer, laptop, smartphone… maakt niet uit.

Maar toen werd ik volwassen. Lees Meer »

© Copyright 2014 - Jordy Sousa, All Rights Reserved